Waarom Amsterdam geen wereldstad is

Gastauteur, journalist en twitterevangelist, Jeroen Mirck schrijft waarom Amsterdam geen wereldstad is (zoals de titel van dit stuk al aangeeft.) Ik kan me goed vinden in zijn kritiek op de hoofdstad van Nederland, al verblijf ik er toch graag.

Mijn lieve Amsterdam, waar ben je in vredesnaam mee bezig? Internationaal ziet men je nog steeds als een stad waar je geweest moet zijn, word je in één adem genoemd met metropolen als New York, Londen en Parijs. Met dank aan de holle frase “I Amsterdam.” O zeker, ik voel me Amsterdam. Maar tegelijk schaam ik me voor mijn stad, zoals ik me ook al jaren schaam voor mijn land. De (hei)kneuterigheid, de regelzucht, de vertrutting… ze zijn jaren geleden al overgewaaid van het platteland naar de grote stad. Zo worden we natuurlijk nooit een wereldstad.

Nederland is een bang, kleinzielig land, maar gelukkig had Amsterdam altijd zijn branie. Johan Cruijff, Danny de Munck. Helaas. De laatste jaren drinkt burgemeester Job Cohen - toch in potentie een fantastisch leider - thee in de moskee. “De boel bij mekaar houden.” Dat is geen kreet die past bij een stad met ambitie. Nee, dan liever de keiharde wet van het succes, waarmee New York groot is geworden. Wie de boel komt verstieren, zal zich de afstraffing nog lang heugen. Wedden dat we dan helemaal geen kut-Marokkanen meer hebben?

Maar ik wilde het niet over buitenlanders hebben. Zij zijn er en daar moet de samenleving zich op instellen. Doe je dat krachtig en vol overtuiging, dan komt het goed. Als de macht zich weer gedraagt als macht, komt ook het respect weer terug. Nee, ik wil het hebben over de allure van Amsterdam. Amsterdam als metropool, als wereldstad. En de illusie dat dat ooit nog terugkomt.

Voor alle duidelijkheid: Amsterdam is alles behalve een wereldstad. Bij een wereldstad hoort een imposante keuken, maar die kennen we hier niet. En als het eten nog meevalt, is er altijd de bediening die het laatste restje optimisme definitief de grond in boort. Service is zeker in slechte tijden een krachtig wapen, maar in Amsterdam is het al sinds jaar en dag bot. Inderdaad: bot en onbeleefd.

Maar die service is nog tot daar aan toe - sommigen vinden die lompheid de charme van Amsterdam. Het zou wat zijn als je ook gewoon de hele nacht kon eten en uitgaan. Maar wederom helaas. Op maandagen zijn veel restaurants gesloten. De rest van de week moet je tijdig binnen zijn, maar om tien uur ’s avonds draait de kok het gas dicht. Of je nu al tien minuten op die ober hebt zitten wachten, of niet. Niet voor niets is Nederland het land waar huismoeders in opstand komen als Sesamstraat een halfuur eerder begint. Dan staan namelijk de piepers op het vuur, en Nederlanders willen graag stipt op tijd eten.

Laat eten is er niet bij, laat uitgaan ook niet. Menig café gooit stipt om één uur ’s nachts het grote licht aan. Wegwezen! En wie dacht dat het openbaar vervoer op die sluitingstijden was afgestemd, komt wederom bedrogen uit. Om half één rijden de laatste trams en metro’s. Daarna komt na uren pas een nachtbus vol kotsende studenten.

En die prachtige nachttreinen, hoor ik u zeggen? Die slaan de helft van alle Amsterdamse stations over. Vette pech voor wie ’s avonds nog terug wil naar Amsterdam Lelylaan, het knooppunt voor alles wat straks Nieuw-West gaat heten - zo ongeveer het grootste stadsdeel van Mokum. De laatste trein naar Lelylaan vertrekt vanaf Amsterdam Centraal om 23:20 uur. Wie dacht dat hij daarmee een levendig uitgaansleven faciliteert, is niet van deze wereld. En over Amsterdamse taxi’s heb ik het liever helemaal niet. Asociaal, vies en veel te duur. Toeristen schrikken zich dood als ze hun rekening onder ogen krijgen.

Klink ik cynisch? Wellicht. Dit zijn echter wel punten waar je het gevecht wint om een hoofdstad met allure te zijn. Een bruisende stad met een bruisende cultuur en uitgaansleven. Zorg voor nachtelijke trams, metro’s én treinen tussen álle Amsterdamse stations. Zorg voor restaurants die koken tot na middernacht. Zorg voor kroegen en clubs die tot na drieën mogen doorfeesten. Zorg voor service, dan zorgt de rest van de wereld ervoor dat Amsterdam zijn allure hervindt. En worden we misschien ooit die wereldstad die we op grond van onze historische reputatie nog steeds hadden moeten zijn.

Deze column staat ook op JeroenMirck.nl - de webstek van Jeroen waar hij publiceert over media, marketing en internet, maar ook geregeld een persoonlijke noot laat horen.